As Iaskedbefore: don’t summarize, but plot the data.
Of course, the need to summarize comes sooner or later, and lately I’ve been using quartile plots, with perhaps outliers, as method. A new idea appeared this week! A post about the same irritation with the overuse of the mean: The mean means nothing makes the case for the CDF: the cumulative distribution function. It can be plotted without modelling, and does something very similar to plotting quartile ranges, without forcing you to show only a few arbitrary amounts (25%, 50%, 75%). The CDF shows you any amount, so you can use it to find inflection points (or not).
As reported on earlier, there are changes in how Google is changing Play Integrity, a key API with which in particular banks, car manufacturers and governments gauge how secure the device is and in turn which capabilities the app provides (in any). Loosely connected is the developer registration requirement, potentially making non Play Store apps impossible. Put both together and using a FLOSS Android distribution (e.g. LineageOS) and FLOSS store (F-droid) impossible.
There is hope! For the Integrity API part at least. I had no idea, but now I’ll know what to point at in case certain app makers require an API.
Making decisions costs energy, therefore, budget the number of decisions you need to take and order them by priority. Don’t waste energy on unimportant matters.
Via een artikel in de Groene over de d’Artagnan-soap in Maastricht kom ik een mooie zinsnede samen die de Limburgse cultuur in één belangrijk basisprincipe samenvat: wat en waarom zijn altijd ondergeschikt aan wie. Een citaat uit De vriendenrepubliek van Joep Dohmen.
Ik snap zeker wat de auteur van het stuk en Joep Dohmen bedoelen, maar voor zover ik iets weet over Nederlandse overheden is ‘de wie’ een onderdeel dat altijd voorname aandacht krijgt, om niet te zeggen de voornaamste aandacht. Ik ken het beter als ‘op de relatie zitten’, of deze goed houden. Dat boek ga ik dus lezen, misschien haal ik daar nog meer uit. Ik put hoop uit de observatie dat de Vriendenrepubliek wel een ding van de oudjes is, en jongeren misschien wat professioneler zijn.